sábado, 9 de julio de 2011
Alma de mujer
Nada más paradójico que ser mujer...
Que piensa con el corazón, actúa por la emoción
y vence por el amor..
Que experimenta miles de emociones en un solo día,
y transmite cada una de ellas con una sola mirada.
Que anda buscando la perfección
y vive tratando de buscar disculpas para los errores de aquellos a quienes ama.
Que a sus hijos da las alas y enseña a volar,
pero no quiere verlos partir, aún sabiendo que no son su propiedad.
Que como alquimista transforma en luz y sonrisas los dolores que siente en el alma, ...solo para que nadie lo note
...y aún tiene fuerzas para dar consuelo a quien se acerca a llorar sobre su hombro.
Desconocido
viernes, 8 de julio de 2011
Amigos... siempre seremos amigos
Amigos... siempre seremos amigos
para contar alegrías y tristezas, una a una
y así tendremos como testigos
al sol, al viento, a la noche, o a la luna.
Viajaremos por mundos distantes
para buscar con todo el empeño
¡ Seremos como el caminante
que cabalga buscando su sueño!.
Amigos siempre sobre todas las cosas
como van unidos espinas y rosas
sin que importe nunca distancia ni tiempo
tú serás la lluvia... yo tal vez el viento.
Yo así seguiré como lo hacen pocos,
buscando en la vida mis sueños locos
y si algo pasara ¡Escucha lo que te digo
por todos los tiempos, yo seré tu amigo!
d torrente
jueves, 7 de julio de 2011
Perdido ando, señora.
Perdido ando, señora
Perdido ando, señora, entre la gente,
sin vos, sin mí, sin ser, sin Dios, sin vida:
sin vos, porque no sois de mí servida;
sin mí, porque no estoy con vos presente;
sin ser, porque de vos estando ausente
no hay cosa que del ser no me despida;
sin dios, porque mi alma a dios olvida
por contemplar en vos continuamente;
sin vida, porque ya que haya vivido,
cien mil veces mejor morir me fuera
que no un dolor tan grave y tan extraño.
¡Que preso yo por vos, por vos herido,
muerto yo por vos d'esta manera,
estéis tan descuidada de mi daño!
Francisco de Figueroa , llamado "el Divino" Alcalá de Henares, 1530 - 1588), poeta español
miércoles, 6 de julio de 2011
Lo que fuiste...
Me siento a escribir lo primero que se me venga en mente
y en lo primero en que pienso es en tu recuerdo.
Tu linda cara, tus ojos alegres
y tu sonrisa llenaron mi vida de felicidad.
y tu sonrisa llenaron mi vida de felicidad.
Fuiste como un bello amanecer, una tierna ilusión,
un fugaz sueño de amor.
un fugaz sueño de amor.
Que poco tiempo tuve para mirar tus ojos, pero lo suficiente para alojarlos en mi mente y en mi corazón.
Y es que conocerte a ti y no quererte es como mirar el sol
y vivir en la oscuridad.
y vivir en la oscuridad.
Sabes... es difícil comprender que no era el momento o que no eras para mi, pero me consuelan los maravillosos instantes que el tiempo me permitió a tu lado y le doy gracias a Dios por conocerte
y a la vida por darme la oportunidad de amar.
y a la vida por darme la oportunidad de amar.
Perdona si he querido llenar de ti el vacio de mi corazón. Pero desde que te conocí tu has vuelto a encender la llama que habias estado apagada por mucho tiempo.
Hoy quisiera fundir mi alma con la tuya, convertirnos en uno solo y aunque no estés a mi lado nunca mas y a pesar de todo el dolor que siento y de que nunca me quisiste...
martes, 5 de julio de 2011
lunes, 4 de julio de 2011
Jugaste...
Jugaste con mi cariño
despues que tanto te ame
te portaste como un niño
cosa que nunca pense
digiste que yo soy frío..
¿ que sabes tú de calor
si solo eres un niño
jugando con mi amor ???.
domingo, 3 de julio de 2011
Amar y vivir ...
Por qué no han de saber
que te amo, vida mía,
por qué no he de decirlo
si fundes tu alma
con el alma mía.
Que importa si después
me ven llorando un día
si acaso me preguntan
diré que te quiero
mucho todavía.
Se vive solamente una vez
hay que aprender a querer
y a vivir
hay que saber que la vida
se aleja y nos deja
llorando quimeras.
No quiero arrepentirme después
de lo que pudo haber sido y no fue
quiero gozar esta vida
teniéndote cerca
de mí hasta que muera.
........................................................................
Consuelo Velázquez Torres 1916 - 2005), popularmente conocida también como Consuelito Velázquez, fue una pianista y compositora mexicana.
sábado, 2 de julio de 2011
Que no se apague tu sonrisa...
Cuando al despertar las fuerzas te flaqueen
cuando el día te parezca gris
cuando la claridad del sol oscurezca tu mirada
cuando esa mano amiga, haya dejado de estar
cuando te creas encontrar sin salida
cuando nada tenga sentido para tí
cuando los valores carezcan de la escala tuya
SONRIE
Siempre encontrarás esa luz, que encenderá tu mirada
otros brazos que te atenderán sin necesidad de reclamarlos
una luz que alumbrará sin que tú la enciendas
una puerta que se abrirá sola
alguien que te hará cambiar de idea
POR ELLO
Con tu sonrisa ayudarás a quien la necesite
te sentirás mejor, viendo que gracias a ella, alguien lo hace
secarás las lagrimas de un niño o anciano
una sonrisa vale más que una palabra
sonrie, pero abiertamente.
Con ella, ayudarás, sin duda alguna, a sonreir.
Solo de esta manera, serás feliz.
SONRIE AMIGO, PESE A TODO.
INMACULADA
viernes, 1 de julio de 2011
Sufrimiento ...
El sufrimiento es algo, que siempre nos acompaña, aunque de tarde en tarde, dependiendo de nuestra manera de ser, lo puede hacer más a menudo o no. Y viene por la dificultad para encarar esta vida en lo que todo es inestable. Todo viene y se va. Resistirse es sufrir, pero…¡es tan difícil no resistirse! Nos apegamos enseguida a todo.
Yo me pregunto si se puede vivir con la idea de perder las cosas. Si por ejemplo uno se puede enamorar y al mirarle a los ojos, pensar, te perderé. Esa puede ser una forma de sufrir antes de tiempo, también es una forma de ver las cosas con negatividad…
Yo quiero pensar que hay cosas, o al menos sentimientos que no se pierden, aunque soy una persona que ha ido perdiendo mucho.
jueves, 30 de junio de 2011
miércoles, 29 de junio de 2011
"El guía no escala para sí mismo: abre las puertas de sus montañas como el jardinero las verjas de su parque. La altitud es un marco maravilloso para un trabajo, escalar le procura un placer que nunca le cansa, pero sobre todo le satisface la felicidad de aquel a quien acompaña.
Sabe que determinada excursión es particularmente interesante, que en tal lugar se goza de una magnífica vista, que cierta arista de hielo es bella como un encaje; no dice nada, pero la sonrisa de su compañero al descubrirlo es su recompensa.
Gaston Rébuffat "Estrellas y borrascas"
martes, 28 de junio de 2011
lunes, 27 de junio de 2011
domingo, 26 de junio de 2011
MIENTRAS CAMINO...
Gotas de lluvia
mojan mi tristeza
mientras camino…
y pienso en ti.
La luz de una farola
ilumina mis sombras
mientras camino…
y pienso en ti.
Y sin saber porque
un paso tras otro
me dirijo a ti.
Y sin saber porque,
una lágrima tras otra
me recuerdan tu adiós.
Gotas de lluvia
mojan mis recuerdos
mientras camino…
y pienso en ti.
Anaan
mojan mi tristeza
mientras camino…
y pienso en ti.
La luz de una farola
ilumina mis sombras
mientras camino…
y pienso en ti.
Y sin saber porque
un paso tras otro
me dirijo a ti.
Y sin saber porque,
una lágrima tras otra
me recuerdan tu adiós.
Gotas de lluvia
mojan mis recuerdos
mientras camino…
y pienso en ti.
Anaan
sábado, 25 de junio de 2011
El corazón me abandona..
En estos momentos el corazón me abandona.
Vuela junto con el pensamiento hacia ti.
Necesito tanto tu amor..
sentirme amada….
Tus palabras incendian mi corazón de alegría,
son suaves, graciosas, inteligentes y tiernas
Si mi corazón abriera la llave de tus sentimiento,
mi único deseo es estar a tu lado.
No pido nada, solo tus caricias y tu mirada
Bucarena
viernes, 24 de junio de 2011
Verte Contenta ....
ME DESPERTE UNA MAÑANA
Y NO HABIA AMANECIDO
CORRI HACIA AQUELLA CAÑADA
DONDE UN DIA NOS QUISIMOS
PARA VOLVER A VIVIR
Y RECORDAR EL PLACER
DE SENTIR EN LA CAÑADA
OTRO NUEVO AMANECER
TODO A MI ME RESULTABA
ROMANTICO Y CONOCIDO
UNAS OVEJAS BALABAN
EN LA ORILLA DEL CAMINO
LA PENUMBRA DE LA NOCHE
COMENZABA A DESHACERSE
PORQUE AL FONDO ALGUNOS RAYOS
YA COMENZABAN A VERSE
CUAL FUE MI IMAGINACION
QUE YO CREI VER TU PELO
TAN RUBIO Y TAN SUAVE EMBUELTO
ENTRE LOS RAYOS DEL SOL
TE ACERCABAS HACIA MI
SEGÚN IBA AMANECIENDO
YO ME EMPECE A EXTREMECER
MIS OJOS TE ESTABAN VIENDO
TU LLEGABAS A MI LADO
NO ERA MI IMAGINACIÓN
Y TE FUNDIAS CONMIGO
JUNTO A LOS RAYOS DE SOL
QUE AMANECER TAN HERMOSO
NI EN UN CUENTO SUCEDIO
TU AMOR ENVUELTO EN GRAN GOZO
IBA RECIBIENDO YO
QUE BONITO AMANECER
YO NUNCA LO OLVIDARE
EL SOL NACIO AL MISMO TIEMPO
QUE NUESTRO AMOR, OTRA VEZ
..poetalocoo
jueves, 23 de junio de 2011
Te quiero
Te lo he dicho con el viento
jugueteando tal un animalillo en la arena
o iracundo como órgano tempestuoso;
te lo he dicho con el sol,
que dora desnudos cuerpos juveniles
y sonríe en todas las cosas inocentes;
te lo he dicho con las nubes,
frentes melancólicas que sostienen el cielo,
tristezas fugitivas;
te lo he dicho con las plantas,
leves caricias transparentes
que se cubren de rubor repentino;
te lo he dicho con el agua,
vida luminosa que vela un fondo de sombra;
te lo he dicho con el miedo,
te lo he dicho con la alegría,
con el hastío, con las terribles palabras.
Pero así no me basta;
más allá de la vida
quiero decírtelo con la muerte,
más allá del amor
quiero decírtelo con el olvido.
Luis Cernuda
miércoles, 22 de junio de 2011
A gritos de esperanza ...
A pesar, que la luna no brille, mañana,
dará igual, solo verte reir
es lo que me hace feliz, mi alma.
Y es verdad que una mirada distinta
o algún gesto más frío, se clava,
en mi pecho daga del desconcierto pero amor,
ahí está la magia.
Porque te veo niña y ya te hecho de menos,
no imagino mis heridas si algún día te vas lejos,
por esto, mi vida.
Si preguntan por mi, no les digas donde fui,
que tu alma sea fuerte cuando mires hacia el frente,
no recuerdes todo lo que no te di.
Es que quedan tantas cosas por contarte y que me cuentes
tantos ratos y pasiones por vivir, a tu lado, oh mi vida.
Y ojalá, que nuestros ojos si brillen, mañana,
que tu voz siga pidiéndome a gritos amor,
a gritos de esperanza.
Ahora que te tengo no pienso perder el tiempo,
ni perderme por mi absurdo ego ni un solo momento,
se esfuma, el miedo.
Y si preguntan por mi, no les digas donde fui,
que tu alma sea fuerte cuando mires hacia el frente,
no recuerdes todo lo que no te di.
Que tu luz brille por siempre porque tu te lo mereces
y perdona si algún día pretendí,
que no fueras, oh tu misma.
Y si preguntan por ti, solo diré que te vi,
en mis sueños una noche
y solo sueño desde entonces,
para verte cada día junto a ti.
Es que quedan tantas cosas por contarte y que me cuentes
tantos ratos y pasiones por vivir, a tu lado, oh mi vida.
A tu lado.
martes, 21 de junio de 2011
DUELE AMAR...
Duele amar,
cuando no eres correspondido,
cuando todas las cosas,
se quedan en el olvido.
Duele amar,
a la persona equivocada,
de la que siempre te dijo,
que mucho te amaba.
Duele amar,
sin ser amado,
pero duele más,
estar equivocado.
Por eso,
y por muchas cosas más,
verdad que duele amar......
domingo, 19 de junio de 2011
¡ Si Yo No Pido Tanto!
Si yo no pido tanto!
Amor es lo que pido.
Briznas de amor para esta sed del mundo,
tan grande y tan sumisa.
Un diminuto amor, pero constante,
que dé su mano al que su mano tienda,
que limpie las miradas y los ojos
llene de dulcedumbre.
Algo de amor en esos corazones
que no aman a los niños,
que son capaces de cegar a un pájaro,
de aplastar las hormigas.
Algo de amor; apenas un murmullo
de amor en cada pecho de criatura
hacia todos los seres,
hacia todas las cosas.
¡Si yo no pido tanto!
Briznas de amor para esta sed del mundo.
Ana Inés Bonnin Armstrong
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
Goală ești simplă, ca o mână de-a ta, netedă, pământeană, rotundă, transparentă, ai linii ca luna, umbre ca pomii, goală ești subțir...
-
Se saruta, ah, se saruta, se saruta tinerii pe strazi, în bistrouri, pe parapete, se saruta intruna ca si cum ...
-
El monasterio de Dragomirna se construyó en un área maravillosa, cerca al bosque, allende la aldea Mitocul Dragomirnei, 12 kilómetros d...